کلاس داوری اسب ترکمن
خرداد ۹, ۱۳۹۶
هفت نکته اساسی پیرامون خرید اسب -قسمت دوم
خرداد ۱۳, ۱۳۹۶

هفت نکته اساسی در خرید اسب -قسمت اول

انتخاب اسب همیشه یکی از دغدغه های اصلی سوارکاران و مالکان اسب بوده است. درست است که باید برای انتخاب اسب به مشاوران و متخصصان در این زمینه رجوع کنیم، اما بهتر است که همیشه خودمان نیز اطلاعاتی در مورد اسب داشته باشیم. به همین دلیل کتابچه مفیدی که توسط آقایان محمدحسین متولیان و محمدعلی نصیری تهیه شده است را بازنشر می کنیم. 

 

هفت نکته اساسی در خرید اسب

۱- اولین قدم و یکی از اساسی ترین فاکتورها در خرید اسب، توجه به کاربرد و مورد استفاده آن می باشد. یعنی برای چه کاربردی می خواهیم اسب خریداری کنیم؟

۲- نژاد اسب مورد نظر چیست؟ آیا اسب مورد نظر بر اساس شناسنامه و دیگر مدارک معتبر، نژادی دارد یا خیر؟

۳- جنس اسبی که خریداری می کنید؟ مادیان، نریان، اخته و اسب سیلمی هر یک با توجه به کاربرد اسب اهمیت دارد.

۴- سن اسبی که خریداری می کنید.

۵- مدارک مورد نیاز خرید و فروش اسب چیست و آیا دارای مدارک می باشد؟

۶- چگونه اسب انتهاب کنیم؟ چگونه اسب هایی ه اشکال اندام و یا اخلاقی دارند را شناسایی کنیم؟

۷- اجتناب از خرید اسب های بیمار.

هرگز در خرید اسن اسیر مواردی چون رنگ، قد و دیگر موارد ظاهری اسب نشوید و آگاهانه انتخاب نمایید.

 

۱- اولین گام در خرید اسب توجه ویژه به کاربرد و مورد استفاده آن می باشد.

خریدار اسب قبل از هر اقدامی هدف اصلی خود را از خرید اسب مشخص می نماید چرا که این حیوان نجیب، زیبا و باوقار از هر نژاد و سن و شرایط و … جذابیت منحصر به خود را داشته و دارد، لذا بسیاری از علاقه مندان بدون در نظر گرفتن هدف از خرید اسب،‌ صرف توجه به فیزیک و یا رنگ اسب، مجذوب آن شده و اقدام به خرید می نمایند و پس از مدتی به دلیل عدم انطباق توانایی ها و شرایط اسب از یک سو و برآورده نشدن انتظارات خریدار از سوی دیگر، در اولین گام صنعت اسب دچار چالش و انحراف می گردد. 

به طور کلی به لحاظ کاربرد، اسب ها را می توان به دو دسته تقسیم نمود: 

۱- اسب های ورزشی و پرورشی (اسب هایی که با هدف حضور در مسابقات و فعالیت های صنعت اسب به صورت حرفه ای پرورش و آموزش داده و استفاده می شوند)

۲- اسب های بومی محلی یا مزرعه (اسب هایی که در مزرعه و به منظور بهره برداری فعالیت های مزرعه و عمدتا به صورت سنتی نگهداری می شوند.)

اسب های ورزشی و پرورشی به ۳ بخش تقسیم می شوند:

۱-۱ اسب هایی که جهت انجام فعالیت حرفه ای اعم از مسابقات (پرش، استقامت، کورس، درساژ، چوگان، زیبایی و …) و پلیس سواره و … نگهداری می گردند.

۱-۲ اسب هایی که به منظور تولید مثل و پرورش حرفه ای نگهداری می شوند.

۱-۳ اسب هایی که جهت سواری مبتدی و آموزشی مورد استفاده قرار می گیرند.

خریدار اسب باید با توجه به دسته بندی های فوق مشخص نماید که چه کارایی برای اسب در نظر دارد و به چه منظوری می خواهد اسب خریداری نماید. اگر علاقه مند است در مسابقات حضور حرفه ای داشته باشد باید به دنبال اسب ورزشی باشد که با رشته مورد نظر (پرش، کورس، استقامت، درساژ و …) منطبق باشد و در این راه سن و نژاد و شرایط فعلی اسب ( مقام های کسب نموده ) اهمیت ویژه ای دارد و با توجه به در نظر گرفتن شرایط کلی اسب، پیشنهاد می گردد با مشاوره خبره و متخصص امر خرید و سرمایه گذاری صورت پذیرد.

اگر خریدار در نظر دارد نسبت به تولید و پرورش اسب، به صورت حرفه ای اقدام نماید می بایست به دنبال مادیان و سیلمی (اسب نر بالغ دارای نژاد و شرایط عالی که از آن جهت باردار نمودن مادیان ها استفاده می گردد) باشد که ارزش سرمایه گذاری را داشته باشد چرا که لازمه تولید و پرورش اسب های ارزشمند (داخلی یا خارجی) مادیان و سیلمی مناسب و مرتبط نژادی است اگر خریدار اسب در نظر دارد به منظور سواری خود و یا فرزندان خود اسب خریداری نماید پیشنهاد می گردد اسب آموزش دیده ای که جوان نباشد و خلق و خوی آرامی دارد خریداری نماید تا ضمن جلوگیری از پرداخت هزینه های آموزش اسب و … از سواری خود لذت ببرد. البته وزن سوارکار نیز تا حدودی در انتخاب اسب موثر است و سوارکاران سنگین وزن باید اسب هایی را انتخاب نمایند که توانایی انجام فعالیت های مورد انتظار داشته باشند. 

 

تیپ ظاهری اسب:

شناسایی ظاهری اسب های کورس (اسبدوانی):

هضلات ورزیده و مشخص

فرم آیرودینامیکی بدن و خصوصا سر

فاصله زیاد بین دست و پای اسب 

وزن متناسب 

کشیدگی و ظرافت گردن و طول بدن

زاویه باز و توام با ساق بلند مفصل خرگوشی

چشمان برحسته و دید کافی 

قدرت تنفسی فراوان و باز بودن و بزرگ بودن مجاری بینی 

سر زندگی و حرارت اسب در فعالیت های مختلف

سن مناسب برای مسابقات اسبدوانی (در کشور ما اسب های با سن بیش از ۴ سال شانسی برای پیروزی در مسابقات را ندارد)

سم و قلم پای ظریف و نسبتا کوچک

 

شناسایی ظاهری اسب برای مسابقات پرش:

متوسط الجثه بودن حیوان (متوسط رو به بالا)

ارتفاع مناسب و مطلوب حیوان در ناحیه جدوگاه 

دست و پای مناسب 

طول بدن مناسب

عضلانی و حجیم بودن گردن، 

کم بودن فاصله بین دست و پای حیوان

زاویه خمیده مفصل خرگوشی

ساق پا کوتاه

عضلانی بودن کلیه اندام مخصوصا ناحیه شانه و کپل

قطور بودن استخوان های اندام حرکتی و قلم دست و پا

اندازه مطلوب سم به منظور استقرار مناسب دام بعد از هر پرش

خلق و خوی آرام و تربیت پذیر

 

توضیحات پیرامون موارد بعدی را در قسمت دوم مطالعه کنید.

 

2 دیدگاه ها

  1. […] قسمت اول از این مجموعه در مورد گام اول انتخاب اسب صحبت کردیم. در […]

  2. […] قسمت اول از این مجموعه در مورد گام اول انتخاب اسب صحبت کردیم. در […]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *